Op een klein stationnetje... vlakbij Spa Monopole.

Poging tot uitslapen. Nadat we Reggy's mysterieuze (extra!) bulten hebben geteld hebben opgestaan en het brood gehaald dat we gisteren hadden besteld bij de kantine. Verder verkochten ze ook nog lekkere Echte Luikse Stroop en aardbeienjam als beleg, dus dat ook maar meegenomen. Ontbijt maakt kleine afwas, die we dan toch maar doen met het oog op vliegen enzo. Toen vonden we dat we maar eens de stad in moesten gaan. Na twee keer op onze schreden te zijn teruggekeerd (de eerste keer voor toeristische informatie bij de campingbaas, en daarna voor wat info bij de bushalte), op weg naar Spa Monopole voor een tour du fabriek.

Na instructies bij de ingang (in het Nederlands, samen met nog een boel andere mensen: géén foto's in de fabriek!) en een muntje voor een gratis drankje op het einde door een "interessant" museum met alle informatie over Spa (de drank) die je maar wilde weten. Displays met oude etiketten, oude flessen (handgemaakte!), en veel oude foto's en verhalen over de modernisering van de fabriek.

Ook nog wat geodetische informatie over de bronnen waarvandaan ze het water halen. Het water is 30 tot 40 jaar geleden op de venen boven Spa gevallen, door de grond gezakt en komt daarna uit de bronnen. Barisart (Spa Rood) is de hoogste bron op 400 meter (en dus het dichtstbij de venen, en dus is het water het "jongst"), daarna komt de Source de la Reine (Spa Blauw) op 300 meter hoogte, en het laagst ligt Marie-Henriette (Spa Turquoize) op 250 meter. Aan het einde van het museum (waar we lang zijn blijven hangen, totdat iedereen al weg was), met de lift naar boven, wel 4 verdiepingen, naar de bezoekersgalerij. Daar kon je vanachter dik glas de fabriek zien (en horen!) werken.

Fontein! En Warm dat het was!

Alle vul-, sorteer-, krat-uitpak-, krat-inpak-, opslag-, schoonmaak- en verpakkings- machines en transportbanden in volle glorie aan het werk, met een beetje uitleg (wat-is-wat) op schema's op borden. Ook al klinkt dit saai, het was echter zeer interessant om alles aan het werk te zien zijn. Kratten leegmaken ging heel ingenieus, plastificeren van flesjes-op-karton, heel geinig allemaal. Een aanrader! Werken in de fabriek leek ons wel heel saai, omdat je eigenlijk steeds alleen maar wacht totdat er problemen optreden. 8 man in 3 diensten deden samen 2 miljoen liter water per dag verwerken. Het enige waarvan we niets gezien hebben, zelfs geen foto's, is waar en hoe ze nou dat water vanuit de bronnen naar de fabriek krijgen (Het moeten toch flinke bronnetjes zijn, met zo'n debiet).

Een goeie anderhalf uur later dus gingen we weer naar buiten, de hitte in. Voor iets aan extra informatie hobbelen we toch maar naar het Office du Tourisme. Daarboven was een expositie van oud speelgoed van Belgische prinsen, echt ontzettend interessant. Het treintje dat rondjes maakte door en buiten Spa vonden we niet zo interessant, dus wandelden we naar de Pouhon Pierre-Le-Grand (Peter de Grote dus, dat muntje viel wat laat). Daar was een expositie over Victor Hugo (van Les Miserables), potentieel interessant maar in het Frans, en ook een bron. Voor 20 eurocent kregen we een glaasje (van plastic) ijzer- en koolzuurhoudend bronwater, zo uit de bron (en voor 40 eurocent kreeg je anderhalve liter).

Een foto van de regen.

Het water had - zeg maar - een iets prikkelende rare smaak (Reggy keek zelfs heel vies). Daarna hebben we nog even gezeten in het stadspark en heb ik de aldaar aanwezige bouwput bewonderd, vanaf een pad waar ook de GR-AE steil de heuvel opging. De midgetgolf werd afgekeurd vanwege "te heet", en de fontein was ''te chlorig". Onder een overdekking door weer terug naar het Office du Tourisme om een supermarkt te vragen. Geshopt, en toen we de Match uitkwamen was het ineens heel erg donker geworden. De hemel was helemaal dichtgetrokken en het begon te plenzen en zelfs flink te onweren.

Bij het Office du Tourisme was een glazen luifel, daar hebben we maar even geschuild voor de natheid. De luifel was overigens wel flink lek. Tja, Belgen... Toen de bui eenmaal over was (en het 10 graden kouder was) klommen we weer naar de camping en daar hing een natte theedoek aan de waslijn. Stokbroodje met brie en een wijntje erbij onder het afdakje bij het campingwinkeltje maakten alles weer goed, en de gemaakte nasi was ook goed binnen te houden.