Vrijdag 16 Augustus
kaart 1
De Kaart
De wekker gaat bij Reggy al om 8:00, zodat we de trein van 10:10 kunnen halen. Kreunend opstaan, nog even snel douchen, aankleden, eten en hop! op pad. Het is nog niet zo heet maar het beloofd wel al een warme dag te worden.
8/04
Strakblauwe lucht

Op het station, 40 minuutjes lopen later, is de NS Internationaal nog niet open, maar het gewone loket wel dat ook aan kaartjes naar België doet, dus daar kopen we een kaartje naar Visé. Kost niks, 1.70 voor Reggy en 3.40 voor mij. Trap op, trap af en precies (nou ja) op tijd voor de trein. Bijna is de trein weg of Reggy ontdekt dat ze haar zonnebril vergeten is. De trein tuft echter net weg en 13 mi-nuten en 30 km verderop staan we stil in Visé.

 
8/05
Stoer uitzicht

Nog even de voeten bepoederd op een bankje voor het station langs een drukke straat (Bah, wat is het daar ongezellig). Als het even rustig is steken we de straat over en daar hobbelen we dan al over de GR 5! Het is waaaaaaaaarm en al snel breekt het zweet ons uit. De GR verlaat Visé gelukkig al snel, eerst langs oude huisjes, later over een iets wat ooit een gezellige promenade geweest moet zijn voordat er een saaie brug over en een drukke weg langs werd gelegd. Een stil straatje omhoog (de eerste helling) en het eerste bos dient zich aan. SCHADUW! Een stukje verderop in het bos komen we een groep jonge mountainbikers- op-les tegen die verwonderd naar onze (ski- )stokken kijken. Hier dient zich dan ook gelijk de eerste "fout" in het GR-boekje aan die we vandaag tegenkomen; de genoemde picknicktafels ontbreken geheel. Er staat nog wel een stalen constructiewerkpaal van het een-of-ander. Na het bos volgen we een geinig paadje tussen de velden, erg mooie heuvels allemaal, en een stoer uitzicht.

 
8/06
Kasteel Dalhem
8/07
Tussen de koeien door...

Bij een hoeve gaan we rechts, de weilanden in! Ons pad voert ons tussen de koeien door. Probleem: in een weiland loopt niet echt een 'pad', en merktekens op het gras zijn er ook niet, dus we staan even te twijfelen welke kant we het weiland uit moeten gaan. Gelukkig vinden we al gauw het goeie pad, vlak langs het daar stromende beekje Berwinne, achter wat tuinen langs. Van het hekje op een foto in het GR-boekje is geen spoor te bekennen. Het kasteel daarentegen zien we wel. Over de Berwinne, en in Dalhem is het gelijk weer klimmen geblazen (zucht). En na dat klimmen geen beloning qua uitzicht ofzo, maar een heeeele saaie (en warme!) asfaltweg. Van de even later in het GR-boekje aangeboden afleiding, een stukje oude spoorlijn, is niets te zien behalve een hoog gras en wat bomen die aangeven waar het lijntje gelopen heeft.

 
8/08
Tussen die paaltjes moesten we ons doorwurmen... ik heb medelijden met de iets dikkere wandelaar :)
8/09
Holle weg

Iets verderop botsen we tegen een oude hoeve-met-poortje aan, waar we ons tussen een garage en een betonnen paal moeten doorwurmen, en daar achter loopt een paadje achter de hoeve langs. Nogmaals zo'n doorgang, langs een oude ingestort huis en tussen twee afrasteringen door omhoog, met op het eind een oud ijzeren hek met een haak. En dit gat heet Feneur. Alweer een asfaltweg volgend langs wat huizen, en iets later, in de schaduw van een oude beuk nemen we een rustpauze, in een holle weg met wat koeien als enig gezelschap. In de hitte gaan we even later verder (27 à 28 °C vandaag!) naar de beoogde stop van vandaag, Saint Remy.

 
8/10
Voerjes afkoelen in stromend water

De eerste persoon die we tegenkomen kijkt echter heel glazig als we zeggen "camping?". Oh-oh. Het zal toch niet? Ja hoor, drie personen later en een pharmacie, een ferme en een slager verder zit er niks anders op: doorgaan! (zie voor meer campinginfo in Saint Remy ook dinsdag). Misschien dan maar ergens wildkamperen (mag niet, dus vroeg op) bij de E40 ofzo. Wel een uur stilgezeten (14:15 aangekomen in St. Remy, 15:15 gaan we uiteindelijk weer door). Het bos waar we dan na een klim en een afdaling in terechtkomen is erg mooi, we lopen op de linkerflank van een vallei met een stromend watertje onderin (de Julienne, schijnt), maar het biedt geen enkele mogelijkheid tot wildkamperen omdat er om de zoveel honderd meter een huis staat. Veel losse huisjes verder (enkele erg mooie op de overkant van het dal), aan het einde van de weg rusten we even op een bankje, met achter ons een huis-met-zwembad (waaaah!) en een ontzettend rokende barbecue.

 

Na de rust, bij een scherpe bocht van de GR worden we op de goede weg gewezen door een man die kennelijk al meer trekkers voorbij heeft zien komen (Je mag kiezen tussen een brede weg rechts van prikkeldraad en een smal pad links van dat prikkeldraad, het goede pad loopt links). Na dat pad mogen we een stukje verderop weer door een weiland hobbelen, eentje met lantarenpaal zelfs. Een stukje verderop mogen we onder de E40 door, die we al van een afstandje kunnen horen.

 
8/11
Onder de E40 door
8/12
Op de splitsing waar de GR57 vertrekt

Direct na de tunnel linksaf beklimmen we een steil paadje door een bos waarbij we van alles zien, maar geen waterreservoir waarvan gesproken wordt in het GR-boek. Zeker verdampt ofzo. In de schaduw tussen twee gebouwen in Chef'neû rusten we weer even en vragen wat water aan wat mensen die net thuiskomen. Moe moe moe, en hier ontdek ik dan ook de eerste blaren op mijn voet. Damn. De voetjes dus maar even afplakken (niet lekprikken, nog niet) en voort gaat de weg door stad en bos, en voert voorbij de afsplitsing van de GR57 (ook een leuke wandeling!).

 

In plaats van een alleenstaande woning zoals beschreven in het GR- boekje treffen we verderop een boel nieuwbouw aan. Het GR- teken bij de splitsing aldaar is wat lastigjes te vinden, op een overhangende boom, verstopt achter de begroeiing. Kasteeltje. Asfaltweg. Beekje. Oude mannetjes die hun hond aan het uitlaten zijn. Eenmaal in Saive houden we weer rust. Langs een drukke weg, zitten we op een klein wegje dat zich afsplitst en naar boven (alweer!) gaat. We gaan dat wegje op en het lijkt steeds meer op een mislukt stroompje, eentje die het alleen maar doet als het flink regent. Bovenaan langs een hoeve, lopen we over een plateau, op een net geasfalteerde weg naar een klein dorpje, Tignee. Rechtdoor tussen de maïsvelden door, langs een grote verzameling GFT- afval (dat op de kaart een Briqueterie heet), en halverwege de weg naar Micheroux houden we rust.

 
8/13
Wij, bij het eten
micheroux-terril
Uit het GR-boekje

De voetjes worden gemasseerd door voorzichtig op sokken over het pad te wandelen, heerlijk! Tijdens de rustpauze gaan we ook maar avondeten, het is immers al half 7. Er komen een paar fietsers voorbij die verwonderd naar ons en onze uitstalling kijken, even later nog een fietsster en terwijl we om half 8 inpakken om te vertrekken ook nog een politiebusje. De Knorr Bami die we hadden als diner is te kwalificeren als "eetbaar", maar daar is dan ook alles mee gezegd. Het overblijfsel verdwijnt in de greppel naast het pad. Door en door gaat het tot Micheroux, waar we een drukke autoweg kruisen bij een zebrapad met stoplichten. Het lopen wordt zwaarder en zwaarder. Bij een splitsing wil ik alleen even naar de naam van de weg beneden vragen en vervolgens krijg ik een heel niet-te-volgen-want-Frans verhaal over wat de goede weg is enzo. Enfin, naar beneden, naar links en door een "woonwijk" rechts en dan weer het weiland in! Nu lopen er ook wat paarden te rennen door de wei en het is dus iets meer oppassen.

Door een groen metalen Y- vormige constructie die natuurlijk te smal is voor een rugzak gaan we de weide in, langs een boom met nog een laatste merkteken, we gaan volgens instructie over een beekje en vervolgens zijn we de GR-tekens kwijt. Langs een hek omhoog gelopen en uiteindelijk komen we er weer eentje tegen MAAR die staat aan de verkeerde kant van weer zo'n Y-vormige constructie.

We begrijpen er niks van, gaan maar door die constructie en hobbelen wat voort. Aan het einde van deze weide is echter niks behalve een doodlopende weg naar een hoeve. Terug, weer terug door de Y, en dan maar naar rechts omhoog langs het hek, en dan links langs een ander hek dat onze weg blokkeert. Aha! Een vergaan GR-teken op een paal! Het begint nu best al te donkeren, en de zon dreigt achter de heuvels te verdwijnen. Door langs het hek negeren we een paar openingen, tot aan een groepje bomen bij een hek dat alweer onze weg blokkeert.

Op die bomen staan nogal verwarrende tekens. Een kruis verbiedt ons naar rechts te gaan, een gebroken plastic pijl met GR5 erop gebiedt ons naar rechtsboven te gaan, en dan is er nog wat oude verf. Naar links dan maar, en dan is er ineens teveel keuze, en geen tekens meer om aanwijzingen te geven! We kunnen door een hek weer naar rechts, maar dat leidt zo te zien naar niets, een open veld waar we ook kunnen komen als we bij de bomen naar rechts waren gegaan, we kunnen rechtdoor en dan het hek volgen tot een modderpoel en dan weer naar niets, nou ja, naar een doodlopend pad, het loopt klem tussen het beekje en de begroeiing.

Over het beekje oversteken staat niets in het GR-boekje, dus dat doen we maar niet en we gaan dus weer terug door de modderpoel. Dan lijkt ergens een witte plek op een boom op een GR-teken, dus we hobbelen naar links door de opening de weide in. Helaas blijkt het geen teken te zijn maar een stukje bast, dus het kompas erbij om een "zuidelijke richting" te gaan volgen. Dat blijkt 90 graden de andere kant op te zijn, een helling op. Dat leidt tot een hek wat we volgen tot een ander hek (en verderop een afzetting met wild erin, en een hert en een ezel), waar we onderdoor kruipen op weg naar wat huizen/boerderij. Hier komen net wat mensen thuis, en een vrouw staat naar onze verrichtingen te kijken. Ze opent een hek waar wat koeien gemolken worden en vertelt ons hoe we bij ons eindpunt van vandaag moeten komen. We gaan het weggetje af, naar links zoals aangegeven, en verdomd! een GR-teken. En links van de weg, naast een weide, kwam een pad uit waar we op de een of andere manier terecht hadden moeten komen. Het GR-boekje had iets duidelijker aan moeten geven dat we parallel aan het beekje hadden moeten blijven lopen, en de genoemde "zuidelijke richting" is echt compleet fout.

Maak hier maar eens kaas van: "Net voor woning nr. 46 kiezen we rechts een met steenslag verharde weg die afdaalt in het valleitje van de ruisseau des Marais [klopt]. Na twee klaphekjes[klopt], lopen we dwars over het weiland; na 30 m dwarsen we een piepklein beekje [klopt] en dan klimmen we naar rechts tot bij een afsluiting [klopt, al verwart het GR- teken aan de verkeerde kant van de Y-poort]. Deze volgen we naar links [klopt, met de tweede poging ook gevonden] en we blijven dan - parallel met het beekje - door de weilanden (diverse malen gaan we door poortjes die we uiteraard achter ons sluiten [geen poortje gezien!]) een zuidelijke richting [zuid-OOST!] aanhouden tot enkele woningen op een asfaltweg". Zie ook dinsdag.

8/14
Op de tijdelijke voetgangers brug

En precies zoals de mevrouw verteld had: "la bas, T gauche, slinger-slinger- slinger, barré pour automobiles mais continuer" loopt de weg door. Terwijl we liepen werd steeds duidelijker wat ze allemaal bedoeld had. De originele route was barré, afgesloten, omdat er een stuk van de TGV-lijn wordt aangelegd. Ik had er graag even rondgekeken, maar het werd donker en het was er dus duidelijk te laat voor... Volgens een man was het nog ongeveer 1 kilometer naar de ingang van het Domaine de Wegimont, en hij wenste ons "courage". En inderdaad, een kilometer (en niet 300m zoals een bord en het GR- boekje ons vertelde) verderop, natuurlijk bovenop een heuvel, de ingang gevonden, en een plekje gevraagd voor 2 nuits. Morgen lekker niksen en dobberen in het verwarmde openluchtzwembad. De tent in het donker opzetten gaat trouwens ook prima. 9:30 aangekomen. Gelukkig is daar dan altijd de gaslamp nog! Douchen (we stinken echt heel erg), en naar bed. Samengevat: 27 kilometer gelopen (iets meer dan de 26.28 die de teller aangeeft), 9:42:15 uur, en 35054 stappen (2.8 km/u, met rustpauzes, zonder avondeten). 7 blaren op mijn linkervoet, 3 op mijn rechter, en twee daarvan zitten onder het eelt van mijn hielen. Auw met elke stap.

 
prev - © - 2002 - Mrten en Reggy - next

 

Last Modified:
08 May 2005 20:26 CEST