map

24 augustus 2006


Ereveld Loenen

Om 08:00 uur zei de wekker piep-piep-piep. Opstaan en inpakken (het bekende ritueel) en tegen 10:10 verlieten we de camping (snel hè, en dat terwijl Maarten wat traag op gang kwam). Eerst wel nog even langs de suup om ontbijt + lunch te halen (keiharde pistolets met brie).



Een van de vele stenen

Onze eerstvolgende stop was vlakbij bij de erebegraafplaats Loenen. Vele graven in een heideachtig gebied. Ik werd er wel een beetje droef van. Op een gegeven moment (wij waren nog in het informatiecentrum) begon het wat te druppelen (paste bij de sfeer). Toen we weer gingen lopen was het alweer bijna droog. Totdat we over een heidegebied kwamen en ik toch maar weer de poncho aan moest.


"Ik ben een klein groen spookje
en ik loop hier door het bos
Ik kan best wel tegen regen
Dus regen barst maar los"

En wat ging het toen zwaar. Ik was al wat misselijk, kreeg het ontzettend heet en de rugzak deed erg zeer. Toen had ik het wel zo ongeveer gehad. Later bij een bankje een heel eind verderop (weer droog ondertussen) bleek dat Maarten het ook wel al gehad had en we besloten de bus naar Kootwijk te nemen in plaats van te lopen (over een paar dagen).

Na een goede pauze gingen we weer op pad door bos. Onderweg zag ik nog een ree tussen de bomen staan grazen.


Met wonder en geweld...

...gaan de bomen om

In het laatste bos voor de camping stuitten we op een bomenkapteam midden op ons pad. Een heel veld met dennen werd machinaal omgekapt, van takken ontdaan en met een andere machine weggesleept. Er lagen een stuk of 20 bomen op ons pad. We bleven even staan kijken, want er was geen andere weg omheen. Zodra ons pad van de grootste obstakels was ontdaan liepen we snel door (met wat geklauter over nog wat aanwezige boomstammen). Er bleek dat ze in dus bos wel meer bezig waren geweest. Zo kwamen we op een plek met een bankje dat nu uitkeek op een troosteloos, omgehakt veld. Nog een stuk verder waren ze weer op ons pad aan het hakken en moesten we een stukje omlopen, want door alle omgevallen stammen en takken konden we ons pad niet meer zien, laat staan eroverheen lopen. Gelukkig was het niet heel ver om en kwamen we al snel de 1e van 4 campings op rij tegen. Bij de eerste vroegen we of ze een winkeltje hadden, maar dat hadden ze niet en werden we verwezen naar camping 't Veluws Hof, de 4e camping. Dus op naar de laatste camping.


Romantisch bankje

Daar konden we met wat moeite een plekje krijgen. Vlakbij de sportvelden (ja, weer een dure camping: 21 euro/nacht). Tent opgezet en gaan shoppen bij de Spar op de camping (die overigens maar 25 echte kampeerplekken heeft, de rest van de 690 is stacaravan. Wat een verhoudingen hè).

Terug bij de tent claimden we een picknick banktafel van de frituur (die toch dicht was) en dingen daar in het zonnetje zitten koken. Erg rustig was het niet, want al snel kwamen er een kudde 65+ers jeu-de-boulen en jochies voetballen. Ook hadden we een raar geluid uit de bossen (edelherten?).

Na het bekijken van zijn voeten kwam Maarten erachter dat hij een nieuwe blaar heeft. Een bloedblaar zelfs deze keer. We moeten ons programma dus nog maar eens aanpassen en beter nog een echte rustdag inlassen.

Maarten ging na het eten nog wat rondkijken op de camping en ik heb wat kaartspelletjes gedaan. Al snel begon ik het koud te krijgen: vochtig. Toen Maarten terugkwam vertelde hij dat hij gehoord had dat hier wilde zwijnen over de camping denderden.

Afwassen (eindelijk eens met warm water) en maar eens douchen. Deze douches zijn niet voor blonde mensen als ik (timer, die begint te lopen als je op een knop drukt en zolang heb je warm water. Per ongeluk van te voren warm water kraan vol opengedaan en toen ik op de knop drukte kwam er heel heet water uit en kon ik niet meer erdoorheen om er koud water bij te doen, dus moest ik 6 minuten wachten tot de douche klaar was en daarna nog een minuut tot ik weer op de knop kon drukken). Hierdoor duurde het douchen wat lang en kwam Maarten mij al zoeken. Hij had ook al één wild zwijntje langs de tent zien denderen.

Dus ik heb ook een hele tijd met mijn hoofd uit de tent zitten hangen in de hoop er ook een te zien. Maar tevergeefs, geen zwijn te zien. Ook 's-nachts geen meer gehoord.

Totaal: 22659 stappen met rugzak.

Tekst en foto's: © Reggy en Maarten 2006